چهار روز قبل در بیمارستان مدرس دکتر پردیس (آقداشی) استاد بیوشیمی را دیدم که در درمانگاه سرگردان بود . با همان چهره دوست داشتنی و خندان که در ذهنتان میباشد.نمیدانید چقدر  خوشحال شدم. بعد از احوال پرسی و خوش و بش مرا به خانه اش دعوت کرد و با هم رفتیم و یکی دوساعتی با هم بودیم.ابعاد شخصیتی ایشان بر هیچکدام از شاگردانش که به گفته خودش بیش از چهار هزار نفر میشوند پوشیده نیست.ولی شناخت این بزرگواران در سطح جامعه ضعیف است هر چند که برای اینکه چهره ماندگار شوند تماس های زیادی با ایشان گرفته شده ولی خودشان هب هیچ عنوان قبول نکردند.و ترجیح دادن که با خلوت خودشانباشند و مهمترین دل خوشیشان دیدن شاگردانش باشد.استاد علاوه بر بیوشیمی در نقاشی هم استاد  و همچنین هنرشناسی بزرگ هستند.عمرشان طولانی باد.